Ήθελα να 'ξερα, ποιος μαθαίνει ποιον μέσα σ' αυτό το σπίτι.»,
Είπε ένας απογοητευμένος πατέρας, μόλις διαπίστωσε, ότι ο 4χρονος γιος του τον «δούλεψε» κανονικά.
Μαθαίνουμε, λοιπόν, κι εμείς απ' τα παιδιά μας -
κι όχι μόνο τα παιδιά από μας.
Έχουμε, εδώ, ένα καινούργιο μήνυμα στην ιστορία της ανατροφής και συμπεριφοράς μέσα στην οικογένεια - κι από 'κει στην κοινωνία. Ένα μήνυμα που φέρνει το παμπάλαιο «δούναι και λαβείν» της ζωής στην καθημερινή ζωή της οικογένειας.
Αν απαλλαγούμε από την «υποχρέωση» να είμαστε μόνο εμείς η πηγή της γνώσης. Κι αν δεχτούμε ότι τα παιδιά δεν είναι μόνο «εισπράκτορες» - είναι και παραγωγοί ιδεών -με την απίθανη ευρυματικότητά τους- τότε, αυτό το «πάρε-δώσε» θα γίνει ευλογία για τη χαρούμενη και χαλαρή ζωή μέσα στην οικογένεια.
Πολλά βιβλία του Rogge, με επιμέρους θέματα, έχει εκδόσει μέχρι σήμερα το «Θυμάρι». Αυτό εδώ είναι ένας απολαυστικός περίπατος -με το γνωστό χιούμορ του συγγραφέα- στο περιβόλι της γνώσης του μεταβαλλόμενου ψυχικού κόσμου του παιδιού, καθώς το σώμα του βιώνει τις δραματικές αλλαγές, από τη γέννησή του μέχρι την εφηβεία.
